Kinderdagverblijf, trip naar Bulgarije en voetbal in constanta

Hoi hoi,

ik kan weeral een weekje afstrepen op de kalender dus weer eens tijd voor een update van mijn stage. Vanaf vorige week is er heel wat beginnen te veranderen in de stage waardoor we het nu eindeljk wat drukker hebben! Maar je hoort ons zeker niet klagen!

Vrijdag zijn we mogen beginnen werken met de kinderen die naar het kinderdagverblijf komen. Het zijn kinderen die nog familie hebben maar die het te druk hebben om de kinderen naar de therapieën te komen brengen. 's Morgensvroeg worden ze dus naar de instelling gebracht en blijven ze in het kinderdagverblijf waar ze in de loop van de dag hun therapie volgen in het dagcentrum. De beperkingen van de kinderen zijn heel uiteenlopend, varierend van een kindje met ASS, syndroom van Down tot motorische beperking. Dagelijks komen er tussen de 3 en 10 kinderen naar het verblijf waar ik en Jef dan zijn, samen met twee anderen opvoedsters. Soms is het wel moeilijk en vermoeiend omdat bijna ieder kind veel aandacht eist en je soms met 2, 3 kinderen tegelijk bezig moet zijn. Ook de opvoedsters hebben het druk waardoor ik ook niet altijd de mogelijk heb om iets te laten vertalen. Maar gelukkig trekken we onze plan. Vrijdag hebben we dan ook onze eerste sessie gegeven om ons project te implementeren. De sessie ging over de manier waarop wij en zij hulpvragen en doelen opstellen voor de kinderen. Ik moet toegeven dat ik heel nerveus was vlakvoor de sessie want spreken voor een hele kamer vol mensen is niet makkelijk, zeker niet omdat je niet weet hoe ze zullen reageren op onze manier van aanpak. Anderhalf uur later was ik dan ook heel opgelucht toen iedereen toch wel positief reageerde op onze sessie. Ik heb nog lang na zitten praten met sommige therapeuten wat het die vrijdag tot een uitstekende en leerrijke dag maakte!
Zaterdag was het een rustige dag waarbij we de tijd namen om wat stagetaken te maken voor school. Niet echt het leukste deel van de stage maar het moet ook gebeuren... .
Zondag was dan weer beter, Cortizo nam ons mee naar Bulgarije (ongeveer een 40 minuten rijden) speciaal om mosselen te gaan eten. Ze waren dan ook heel lekker, maar kleiner dan de Zeeuwse mosselen. Het restaurant lag aan de Zwarte Zee, in een vallei. Iets verder op in zee hadden ze iets aangelegd waar ze de mosselen kweken. De eerste indruk van Bulgarije was ook vrij deprimerend voor mij. De wegen zijn er nog slechter als in Roemenië en je ziet ook veel minder dorpjes, huizen en auto's. Het landsschap bestaat uit grote vlaktes waar bijna niets groeit. Bulgaren zijn nog armer als Roemenen, waardoor de prijzen in het restaurant nog pak lager waren dan in Roemenië.
Na de trip in Bulgarije zijn we een koffie gaan drinken in het winkelcentrum van de Carrefour waar we de tijd doodden met het vertellen en oplossen van psychologische raadseltjes. Na de koffie reden we naar het voetbalstadion van Constanta, "Fargul" waar we de voetbalwedstrijd bijwoonden. Het is het tweede grootste stadion van Roemenië en tevens ook de thuisbasis van de nationale ploeg die we 27 maart aan het werk gaan zien tegen Servië voor de kwalificatie voor het wereldkampioenschap. Het was een vermoeiende dag geweest dus ik was blij toen we rond half 11 terug op het appartementje waren.

Vandaag hadden we weer een vermoeiende, maar leuke dag in het kinderdagverblijf. Ik ben toch blij dat we eindelijk mijn verwachtigingen kunnen waarmaken!

Tot gauw, voor meer nieuwtjes!