4-daagse naar Sibiu

Buna Ziua!



Ce fache? Met mij gaat alles nog steeds foarte bine! Vrijdagvoormiddag ben ik samen met Jef en Cortizo richting Sibiu vertrokken voor een paar daagjes. Het zou 7 uur rijden zijn van Constanta naar Sibiu, daar zag ik toch wel even tegen op. De eerste uurtjes tot Boekarest was het inderdaad maar redelijk saai en gingen de minuten maar traag voorbij. Gelukkig had ik nog een goed boek bij mij. In Boekarest zelf stonden we een aantal uren in de file. Het verkeer daar was echt één en al chaos, echt een wonder dat er geen ongevallen plaats vonden. Na nog een paar uurtjes rijden kwamen we dan in Transsylvanië terecht. Het uitzicht tot aan Sibiu was echt fantastisch! Overal zag je bergen met sneeuw op de toppen, kleine riviertjes,... . Sibiu , of de Duitse naam Hermannstad, leek op het eerste zicht niet zo bijzonder. We zagen dan ook enkel maar de vestigingsmuur die rond het oude stadsgedeelte stond. Het nieuwe stadsgedeelte was zoals Constanta, maar wel netter en met veel minder straathonden. Buiten het centrum zette Cortiso ons af bij een pension. Later die dag gingen we nog naar een restaurant waar je traditionele gerechten kon eten en zo kwam onze eerste vermoeiende dag ten einde.



De tweede dag stonden we vroeg op en wandelden we 10 à 15 minuutjes naar het oude centrum van de stad. Sibiu is een echte middeleeuwse stad waar echt veel te zien is! Het was dan ook de culturele hoofdstad van Europa in 2007. Het oude stadsgedeelte van Sibiu bestaat uit 3 pleinen die verbonden zijn met allerlei doorgangen en tunneltjes onder de gebouwen door. We kwamen als eerste de orthodoxe kathedraal tegen. Iets groter als deze van Constanta en zeker ook eens zo mooi! Er was net nog een dienst aan de gang toen we aankwamen dus we besloten om later terug te gaan. We wandelden voort tot we bij de trappenpassage of pasajul scanilor dat het oude stadsgedeelte verbond met het lager stadsgedeelte buiten de vestigingsmuur. We volgden de doorgang tot we bij de leugenaarsbrug of podul minciunilor aankwamen. De brug wordt zo genoemd doordat ouders vroeger hun kinderen wijs maakten dat als ze een leugen vertelden op die brug, deze zou instorten. Later zou Ceausescu hier een toespraak hebben gehouden zonder dat de brug instortte, sindsdien is de legende ontkracht. Dus zo liepen we de trappen op naar de brug waar we een zicht kregen op het kleine plein of piata mica. En nee, de brug stortte niet in :-). Om een beter zicht te krijgen over de stad bezochten we de raadstoren of turnul sfatului. Na een 100-tal trappen werden we beloond met een schitterend uitzicht over de stad met de rondomliggende bergen. Nadat we beide wat mijmerend wegdroomden gingen we richting Piata Huet, waar de protestantse kerk stond en waar de tombe moest zijn van de zoon van Dracula. We weten niet zeker waar hij lag of wie hij was maar ik denk wel dat ik hem gevonden heb, al zegt Jef van niet :p. Je had ook de kans om de toren van de kerk te beklimmen, omdat dit de hoogste toren van Sibiu was, lieten we dit niet liggen. Zo konden we ook wat werken aan de conditie dus alleen maar voordelen. Onderweg kwamen we ook de klokken nog tegen en eenmaal boven werden we weer verrast met een prachtig zicht over de stad! Terug beneden wandelden we verder naar het grote plein of piata mare en zo verder naar de verkeersvrije straat waar allerlei kraampjes stonden. Het verschil met Constanta in de winter is echt groot. Sibiu is netter, meer toeristisch en gezelliger om in te vertoeven. In de zomer moet Constanta een echte metamorfose ondergaan en moet het hier zwart zien van het volk en moet hier ook alles veel netter zijn. Daarna gingen we terug naar het piata mare naar het toeristisch infopunt en naar de rooms-katholieke kerk waar het grootste orgel van Roemenië staat. Het was al ver de middag gepasseerd dus tijd om een hapje te eten. In mijn boekje van Roemenië stond een typisch transsylvaans restaurant vermeldt dat de moeite moest zijn en dat was het ook! We aten Herderstas, gegrilde kippenborst opgevuld met kaas en tomaten. Met de batterijen terug opgeladen, zetten we onze ontdekkingstocht verder met een bezoekje aan het Brukenthalmuseum op het piata mare. Het museum is ondergebracht in het huis van de Transsylvaanse gouverneur Samuel von Brukenthal die kunst verzamelde. Naast de Roemeense werken waren ook werken te zien van Breughel en van Van Eyck! Toch een beetje dat België-gevoel dat naar boven kwam. Na het toch wel indrukwekkende Brukenthal museum gingen we naar het museum van de geschiedenis van de farmacie. Het gebouw was één van de eerste apothekers van Europa en hier was ook de homeopathie uitgevonden door Samuel Hahnemann. Er waren dan ook allemaal oude instrumenten te bezichtigen en medicijnen. Hierna besloten we terug te keren naar naar de orthodoxe kathedraal. Gelukkig was de kerk nu bijna leeg en zo konden we genieten van de rust en pracht en praal van de kerk. Na al dat stappen, beklimmen van torens en bezoeken van museums was het tijd voor een welverdiend verfrissinkje, dus gingen we naar 'Al Capone Cafe' voor een fris pintje. Het grappige was wel toen we de rekening vraagden in het Engels, de serveerster terug kwam met nog eens 2 volle pintjes. Nu ja, niet echt een probleem voor mij en Jef. Ondertussen begon het al te schemeren buiten dus besloten we terug te gaan naar ons pension en te wachten op bericht van Cortizo. Wederom werden we geconfronteerd met het feit dat Roemenen altijd te laat zijn en redelijk nonchalant zijn in tijd. Uiteindelijk liet Cortizo weten dat we morgen zouden afspreken voor een koffie. Dus zo zat er niets anders op dan terug te gaan naar het oude centrum voor een goed restaurantje te zoeken. Jammer genoeg zaten veel restaurants volgeboekt maar we vonden toch nog een pizzeria op het piata mica. Achteraf bleek dat het één van de beste pizzeria's was van heel Roemenië! En het was ook lekker! Na een overheerlijke maaltijd was het nog wat tijd om de toerist uit te hangen want in Sibiu worden alle gebouwen ' avonds ook mooi verlicht waardoor de stad iets sprookjesachtig krijgt. Moe maar voldaan keerden we terug naar het pension en konden we nog wat verder praten over deze geweldige dag... .

De derde dag begon met iets minder weer als de dagen ervoor. In de voormiddag had het geregend en rond de middag was het zelfs een beetje aan het sneeuwen. Zoals beloofd kwam Cortizo ons oppikken om een koffie te gaan drinken in het winkelcentrum aan de rand van de stad. Daar vertelde hij ons dat we een dagje langer bleven in Sibiu! Heel leuk dus want het is echt een hele mooie en fijne stad om in rond te hangen! Het was ondertussen ook heel gezellig geworden in ons cafeetje maar na een uurtje wou ik toch terug naar het oude centrum van de stad want er was nog zoveel te zien. Jammer genoeg bleef de klok verder tikken en toen we terug aan ons pension waren, was het niet echt de moeite meer om nog naar de stad te vertrekken. Gelukkig was er nog een museum dicht in de buurt van ons pension, ook buiten het oude stadscentrum. Het was een museum met de jacht als centrale thema. Een Roemeen was het hele land rondgetrokken tussen de jaren 40 en 60 om te jagen op verschillende dieren en zijn vangsten konden dan bewonderd worden in het museum net zoals oude speren, geweren,... . Onderweg kwamen dan ook het tennisstadion tegen waar de Davis-cup aan de gang was tussen Roemenië en Rusland. In het museum dan waren er ondermeer roofvogels, beren, herten, wolven, everzwijnen en zelfs een zebra en neushoornschedel te zien. Ideaal dus om wat foto's te nemen van dieren die ook totems zijn bij mijn scoutsgroep. Alleen jammer dat er weer nergens een mier bijstond :-). Na het museumbezoek gingen we terug naar ons pension waar Cortizo ons niet veel later meenam naar het oude stadscentrum. Hij was zo onder de indruk dat hier in Sibiu de beste pizzeria was van Roemenië dat hij er absoluut ook wou gaan eten. Weer niet echt een probleem voor mij en Jef. Terug op ons pension sloten we dag nog af met een filmpje.

De vierde dag brak aan en het was tijd om afscheid te nemen van Sibiu. Maar we gaan zeker teruggaan! Cortizo vroeg of we zin hadden om langs Brasov te rijden. Natuurlijk lieten we dit niet liggen en zo werden we weer beloond met prachtige zichten van bergen, valeien en Brasov natuurlijk. Het was ondertussen wel al redelijk laat geworden waardoor we niet konden stoppen in de stad maar het zicht beloofde al veel in petto te hebben voor als we terugkeren! We stopten later nog voor een broodje en na een lange maar mooie reis kwamen we die maandagavond terug thuis in Constanta. Want het was echt wel een beetje thuiskomen.

Zo, we zijn door ons verslagje van Sibiu heen, khoop dat jullie er even hard van genoten hebben als ik :-p.

Tot gauw en buna seara!