Buna Ziua!
Hier gaat alles nog foarte bine! De tijd vliegt echt voorbij! Na 14 februari hebben we nog heel wat meegemaakt. Dus hier volgt het verslagje ervan.
Op de stageplaats is het nog steeds erg rustig en kalm door de vele zieken. Veel ouders brengen hun kinderen niet naar het dagcentrum, of de therapeuten zijn ziek. De kinderen die verblijven in de instelling zelf slapen ook langer uit en moeten veel rusten. Gelukkig kunnen we toch een beetje werken aan de implementatie van ons project. Zo hebben we ons handelingsplan (een plan voor elk kind individueel waarin de voorgeschiedenis, doelen en middelen enz. instaan) kunnen tonen aan de meeste therapeuten en zij hebben ook hun handelingsplan, wat zij de PIS noemen, laten zien aan ons. Het is minder uitgebreid maar er worden ook doelen en activiteiten opgesteld om die doelen te bereiken. Er wordt ook gekeken of deze worden bereikt of niet. Toch kunnen we nog een aantal dingen voorleggen aan hen en hun plan uitbreiden als ze dit willen. De meeste therapeuten vonden het toch al interessant en willen zeker meewerken aan dergelijke sessies over hun plan.
Vorig weekend zijn we naar het aquarium van Constanta geweest. Er was niet veel te zien maar wat er te zien was, was toch de moeite. We hebben daarna ook een orthodoxe kathedraal bezocht! Echt een heel mooi gebouw vol details en fresco's! Net toen we verder wilden gaan, sprak een vrouw ons plots aan. Ze kon geen engels maar haar dochters wel. Ze wilde ons een stuk taart en wijn aanbieden ter nagedachtenis van haar overleden moeder 3 jaar geleden. Verder zagen we ook dat er voedsel werd uitgedeeld aan de arme bevolking. Terug op het appartement werden we weer verrast en waren we plots getuige van een traditioneel Roemeens huwelijk! Echt mooi om te zien. De bruidegom komt met zijn hele entourage naar het huis van de bruid waar hij haar juwelen geeft. Het is ook de bruidegom die de bruidsjurk moet betalen, de bruid moet enkel maar de sokken, de das en het hemd betalen van de bruidegom. Daar worden er dan traditionele dansen gehouden en wordt de bruid gezegend door een soort taart dat na de zegening in stukken wordt gebroken en alle kanten wordt opgegooid. Tot hier hebben we alles kunnen volgen maar op de instelling hebben ze ons verder uitgelegd wat er daarna gebeurt. Daarna vertrekt iedereen dus richting feestzaal. Er wordt gegeten en gedronken tot middernacht en daarna wordt de bruid 'ontvoert' en moet de bruidegom weer een som geld geven om haar terug te krijgen. Dan wordt er nog gedanst tot 8 uur 's morgens. Het is ook gewoonte om minimum 100 euro te geven aan het pasgehuwde koppel! Hoe sterker de band tussen de uitgenodigde persoon en het koppel, hoe meer geld ze cadeau doen.
Gisteren dan was het de Roemeense Valentijnsdag! In de steden wordt deze minder gevierd als op het platteland maar toch zag je ook hier tekenen dat het Valentijn was. Dus aan al die romantische zielen, in Roemenië kan twee keer je van je beste kant tonen!
Snel Meer nieuws!
Pa!
woensdag 25 februari 2009
zaterdag 14 februari 2009
De instelling en de stad
Hier ben ik weer! Deze keer met wat meer uitleg over de stageplaats en de stad. De eerste week hebben we op onze stageplaats alleen nog maar verschillende therapieën bijgewoond. Zoals verwacht is er weinig contact tussen de therapeuten en de opvoeders zelf. De groep therapeuten is wel een leuke groep met een losse sfeer. Er worden veel grapjes gemaakt maar eens de therapie begint is het opeens heel serieus. We hebben voornamelijk nu alleen nog maar kindjes gezien die naar het dagcentrum komen. De meeste hebben autisme of ADHD en problemen met de motoriek. De kinderen in de 4 modules of leefgroepen volgen geen therapie maar er worden wel verschillende activiteiten aangeboden. Daar zullen we volgende week zeker meer over horen.
In Centrul Cristina wordt er kiné, logo, psycho en hydrotherapie aangeboden. Daarnaast is er ook een soort van snoezelruimte waar vooral massages worden gegeven. Misschien dat we hier ook een echte snoezelruimte van kunnen maken.
Een handelingsplan, dat we eigenlijk opgesteld hebben tijdens ons project, is er al wel. We gaan ons project-handelingsplan volgende week naast dat van hen leggen en samen met onze begeleider overlopen wat we verder kunnen uitdiepen en aandacht aan kunnen besteden.
Alles verloopt dus redelijk vlot en we worden daar toch wel goed opgevangen.
De stad zelf dan. Er wordt ons steeds duidelijk gemaakt dat het Constanta van deze periode totaal verschillend is van het Constanta in de zomer, wanneer het hier stikt van de toeristen. Constanta is een bruisende stad waar een heleboel gezellige cafeetjes en restaurants zijn. Als je ergens een restaurant binnenstapt, krijg je de service zoals ze die geven in een Belgisch toprestaurant. Je komt binnen bij het onthaal, krijgt een plaats aangeboden, en overal krijg je een apperatiefje en uitstekend eten. Als je nadien de rekening krijgt betaal je per persoon misschien nog geen 15 of 20 euro. Je moet wel snel beslissen wat je moet eten, want de obers komen snel een bestelling opnemen en blijven wachten tot je iets zegt. Best wel wat vervelend. De eerste dag in Boekarest zijn we typisch Roemeens gaan eten bij La Mama, vorige zondag in de Irish Pub (Jaja! Ze hebben hier een Irish Pub!) en vandaag in een Italiaans restaurant: Marco Polo. De wegen zijn zoals in heel Roemenië er niet zo goed aan toe en de gebouwen lijken op het eerste zicht wat in verval. Dit is heel jammer want het moeten vroeger wel heel mooie gebouwen zijn geweest zoals je kan zien op de foto's. Hetzelfde verhaal voor ons appartementje. Van buiten lijkt het gebouw in slecht staat, maar van binnen is alles nieuw en proper. Wij zitten buiten het stadscentrum op ongeveer 10 minuutjes met de bus. Maar toch is alles hier aanwezig: winkels, geldautomaten en de instelling. Voor een cafeetje of restaurant moet je wel in het centrum zijn. Net zoals in steden in België, heeft Constanta een groot winkelcentrum, twee zelfs! Eentje pal in het centrum en eentje aan de andere kant van de stad waar wij verblijven. In zo'n centrum vind je allerlei winkels met merkkledij, die trouwens evenveel kosten als in België, maar ook boekenwinkels met cd's en dvd's (waar ik trouwens vandaag een engelstalig boek heb gekocht, want het boek dat ik meehad is bijna uit) en een cinemacomplex! Alleen zijn de Roemenen niet echt cinemagangers. Op de derde verdieping kan je dan eten en drinken en zijn er internationale dingen zoals McDonalds en Kentucky Fried Chicken.
Wat vandaag ook opviel is dat de Roemenen echt gek zijn van Valentijn! Misschien zelfs nog commercieler als in België en het hele gedoe is ook 10 keer zo erg.
In Constanta zijn er ook heel wat leuke dingen te bezoeken. Zo zijn we al een kijkje gaan nemen naar het Casino, de oude vuurtoren en het Nationale geschiedenis en archeologische museum. Vandaag hadden we dan het winkelcentrum, de concertzaal en het opera- en balletgebouw op programma staan. Het aquarium, nationale maritieme museum en het museum voor moderne en klassieke kunsten zijn voor een andere keer.
Vandaag hebben we voor het eerst ook voor het eerst gekookt (Want we krijgen in de week steeds vers, typisch Roemeens eten in de instelling) en met een wijntje erbij en een filmpje hadden we een heel gezellige avond!
Zo dat was het voor vandaag! Morgen gaan we waarschijnlijk terug de stad in met onze begeleider, tenminste als hij komt opdagen want vandaag zouden we ook een koffie gaan drinken, zonder resultaat! Tot gauw!
In Centrul Cristina wordt er kiné, logo, psycho en hydrotherapie aangeboden. Daarnaast is er ook een soort van snoezelruimte waar vooral massages worden gegeven. Misschien dat we hier ook een echte snoezelruimte van kunnen maken.
Een handelingsplan, dat we eigenlijk opgesteld hebben tijdens ons project, is er al wel. We gaan ons project-handelingsplan volgende week naast dat van hen leggen en samen met onze begeleider overlopen wat we verder kunnen uitdiepen en aandacht aan kunnen besteden.
Alles verloopt dus redelijk vlot en we worden daar toch wel goed opgevangen.
De stad zelf dan. Er wordt ons steeds duidelijk gemaakt dat het Constanta van deze periode totaal verschillend is van het Constanta in de zomer, wanneer het hier stikt van de toeristen. Constanta is een bruisende stad waar een heleboel gezellige cafeetjes en restaurants zijn. Als je ergens een restaurant binnenstapt, krijg je de service zoals ze die geven in een Belgisch toprestaurant. Je komt binnen bij het onthaal, krijgt een plaats aangeboden, en overal krijg je een apperatiefje en uitstekend eten. Als je nadien de rekening krijgt betaal je per persoon misschien nog geen 15 of 20 euro. Je moet wel snel beslissen wat je moet eten, want de obers komen snel een bestelling opnemen en blijven wachten tot je iets zegt. Best wel wat vervelend. De eerste dag in Boekarest zijn we typisch Roemeens gaan eten bij La Mama, vorige zondag in de Irish Pub (Jaja! Ze hebben hier een Irish Pub!) en vandaag in een Italiaans restaurant: Marco Polo. De wegen zijn zoals in heel Roemenië er niet zo goed aan toe en de gebouwen lijken op het eerste zicht wat in verval. Dit is heel jammer want het moeten vroeger wel heel mooie gebouwen zijn geweest zoals je kan zien op de foto's. Hetzelfde verhaal voor ons appartementje. Van buiten lijkt het gebouw in slecht staat, maar van binnen is alles nieuw en proper. Wij zitten buiten het stadscentrum op ongeveer 10 minuutjes met de bus. Maar toch is alles hier aanwezig: winkels, geldautomaten en de instelling. Voor een cafeetje of restaurant moet je wel in het centrum zijn. Net zoals in steden in België, heeft Constanta een groot winkelcentrum, twee zelfs! Eentje pal in het centrum en eentje aan de andere kant van de stad waar wij verblijven. In zo'n centrum vind je allerlei winkels met merkkledij, die trouwens evenveel kosten als in België, maar ook boekenwinkels met cd's en dvd's (waar ik trouwens vandaag een engelstalig boek heb gekocht, want het boek dat ik meehad is bijna uit) en een cinemacomplex! Alleen zijn de Roemenen niet echt cinemagangers. Op de derde verdieping kan je dan eten en drinken en zijn er internationale dingen zoals McDonalds en Kentucky Fried Chicken.
Wat vandaag ook opviel is dat de Roemenen echt gek zijn van Valentijn! Misschien zelfs nog commercieler als in België en het hele gedoe is ook 10 keer zo erg.
In Constanta zijn er ook heel wat leuke dingen te bezoeken. Zo zijn we al een kijkje gaan nemen naar het Casino, de oude vuurtoren en het Nationale geschiedenis en archeologische museum. Vandaag hadden we dan het winkelcentrum, de concertzaal en het opera- en balletgebouw op programma staan. Het aquarium, nationale maritieme museum en het museum voor moderne en klassieke kunsten zijn voor een andere keer.
Vandaag hebben we voor het eerst ook voor het eerst gekookt (Want we krijgen in de week steeds vers, typisch Roemeens eten in de instelling) en met een wijntje erbij en een filmpje hadden we een heel gezellige avond!
Zo dat was het voor vandaag! Morgen gaan we waarschijnlijk terug de stad in met onze begeleider, tenminste als hij komt opdagen want vandaag zouden we ook een koffie gaan drinken, zonder resultaat! Tot gauw!
donderdag 12 februari 2009
De eerste week in Roemenië
Buna ziua!
Eindelijk wat nieuws van mij nadat er gisteren een internetverbinding is gelegd in ons appartementje. Maar ik zal beginnen bij het begin.
Vorige donderdag kwamen we aan in Boekarest na een dikke 2 uur te vliegen. We merkten meteen dat Roemenië een vrij chaotisch landje is. We kwamen aan in een kleine hal waar ze onze paspporten controleerden en voor we het weten stonden we al buiten. Nu moesten we in de stad geraken maar dat was moeilijker dan gedacht! Nergens stonden inlichtingen van busdiensten en na veel gesukkel vonden we toch de bus die naar het centrale station reed.Maar om die bus te betalen was dan weer een andere zaak. Nu weten we dat je een soort van zegeltjes moet kopen en op de bus moet afstempelen. Gelukkig had ik op voorhand een aantal jeugdhostels opgezocht en we hadden al snel een verblijfplaats. De mevrouw gaf ons ook het adres van een Roemeens restaurant waar we dan ook heel goed en goedekoop zijn eten. Voor een grote hoofdschotel, reusachtige coupe dame blanche, een karafke roemeense wijn en een biertje betaalden we elk een goeie 15 euro. Voldaan keerden we terug naar het jeughostel waar we de avond afsloten met een filmke, zoals we elke avond doen trouwens.
De volgende dag wilden we de trein naar Constanta nemen. We kochten onze ticketjes, die trouwens genummerd zijn trouwens, maar we moesten daarna nog 2 uur wachten. Tijd dus voor een hapje te eten en reisjes te plannen. Wel veel Roma-kinderen die te hele tijd komen bedelen voor een stukje eten. De treinreis naar Constanta was een avontuur op zich. De rit duurde 4 uur en twee Roemenen met wodka en bier, een meisje dat zich constant aant schminken was en een meisje dat nerveus zat te wiebelen deden de rest. Cortizo, onze werkbegeleider had voor ons een hotel geregeld buiten het centrum waar we 3 dagen bleven. In die dagen hebben we een deel van de stad gaan verkennen en zijn we gaan eten in de Irish Pub! Goed nieuws dus voor mij.
Vorige maandag zijn we dan voor het eerst naar de instelling gegaan waar we met iedereen kennis maakten. Het team van therapeuten is een vrolijke bende die graag grapjes maken. De echte leefgroepwerkers hebben we tot nu toe nog niet veel gezien omdat we vooral therapieën bijwonen. Er zijn 4 leefgroepen in de instelling: twee leefgroepen voor de kinderen met een ernstige problematiek, en twee voor iets minder erge problematiek.
Maandag hebben we ook een appartementje gevonden. Langs de buitenkant lijkt het gebouw lichtjes in verval maar binnenin is het echt een sjieke leefruimte! We hebben alles wat we nodig hebben: wasmachine, keuken, oven, bad, wc, tv, internet en als we alle zetels uitklappen kunnen er 6 mensen slapen hier.
Dan nog een indrukje van Roemenië om af te sluiten. Het verkeer is hier heel chaotisch en de zigeuners of de Roma, worden echt in een heel slecht daglicht gezet. Ik heb nu al heel wat verhalen gehoord van de Roma maar ik denk dat dat de Roemenen toch een beetje overdrijven. Vroeger zouden de Roma kinderen ontvoerd hebben van Roemenen en hen dwingen om te gaan bedelen voor hen.
Goed, ik ga nog proberen om zo vlug mogelijk nieuwe informatie mee te delen!
Tot gauw!
Bafta!
Eindelijk wat nieuws van mij nadat er gisteren een internetverbinding is gelegd in ons appartementje. Maar ik zal beginnen bij het begin.
Vorige donderdag kwamen we aan in Boekarest na een dikke 2 uur te vliegen. We merkten meteen dat Roemenië een vrij chaotisch landje is. We kwamen aan in een kleine hal waar ze onze paspporten controleerden en voor we het weten stonden we al buiten. Nu moesten we in de stad geraken maar dat was moeilijker dan gedacht! Nergens stonden inlichtingen van busdiensten en na veel gesukkel vonden we toch de bus die naar het centrale station reed.Maar om die bus te betalen was dan weer een andere zaak. Nu weten we dat je een soort van zegeltjes moet kopen en op de bus moet afstempelen. Gelukkig had ik op voorhand een aantal jeugdhostels opgezocht en we hadden al snel een verblijfplaats. De mevrouw gaf ons ook het adres van een Roemeens restaurant waar we dan ook heel goed en goedekoop zijn eten. Voor een grote hoofdschotel, reusachtige coupe dame blanche, een karafke roemeense wijn en een biertje betaalden we elk een goeie 15 euro. Voldaan keerden we terug naar het jeughostel waar we de avond afsloten met een filmke, zoals we elke avond doen trouwens.
De volgende dag wilden we de trein naar Constanta nemen. We kochten onze ticketjes, die trouwens genummerd zijn trouwens, maar we moesten daarna nog 2 uur wachten. Tijd dus voor een hapje te eten en reisjes te plannen. Wel veel Roma-kinderen die te hele tijd komen bedelen voor een stukje eten. De treinreis naar Constanta was een avontuur op zich. De rit duurde 4 uur en twee Roemenen met wodka en bier, een meisje dat zich constant aant schminken was en een meisje dat nerveus zat te wiebelen deden de rest. Cortizo, onze werkbegeleider had voor ons een hotel geregeld buiten het centrum waar we 3 dagen bleven. In die dagen hebben we een deel van de stad gaan verkennen en zijn we gaan eten in de Irish Pub! Goed nieuws dus voor mij.
Vorige maandag zijn we dan voor het eerst naar de instelling gegaan waar we met iedereen kennis maakten. Het team van therapeuten is een vrolijke bende die graag grapjes maken. De echte leefgroepwerkers hebben we tot nu toe nog niet veel gezien omdat we vooral therapieën bijwonen. Er zijn 4 leefgroepen in de instelling: twee leefgroepen voor de kinderen met een ernstige problematiek, en twee voor iets minder erge problematiek.
Maandag hebben we ook een appartementje gevonden. Langs de buitenkant lijkt het gebouw lichtjes in verval maar binnenin is het echt een sjieke leefruimte! We hebben alles wat we nodig hebben: wasmachine, keuken, oven, bad, wc, tv, internet en als we alle zetels uitklappen kunnen er 6 mensen slapen hier.
Dan nog een indrukje van Roemenië om af te sluiten. Het verkeer is hier heel chaotisch en de zigeuners of de Roma, worden echt in een heel slecht daglicht gezet. Ik heb nu al heel wat verhalen gehoord van de Roma maar ik denk dat dat de Roemenen toch een beetje overdrijven. Vroeger zouden de Roma kinderen ontvoerd hebben van Roemenen en hen dwingen om te gaan bedelen voor hen.
Goed, ik ga nog proberen om zo vlug mogelijk nieuwe informatie mee te delen!
Tot gauw!
Bafta!
zondag 1 februari 2009
Nen dikke merci!
Met nog een paar dagen te gaan voor ik eindelijk vertrek, mocht een feestje natuurlijk niet ontbreken! Ik heb me geweldig goed geamuseerd en moest verschillende keren toch al moeite doen om de traantjes te bedwingen. Daarom wil ik iedereen langs deze weg ook nog eens extra bedanken! Voor de vele cadeautjes en knuffels maar vooral voor de moeite om tot in 'Paapelhaa' te komen en mee te genieten van mijn laatste mooie momenten voor ik vertrek!
Donderdag is het dus zover, dan neem ik samen met Jef om 14.00 het vliegtuig richting Boekarest. Dus de volgende keer dat jullie iets van mij horen, ben ik eindelijk op Roemeense bodem en is het avontuurtje begonnen!
Tot gauw!
Donderdag is het dus zover, dan neem ik samen met Jef om 14.00 het vliegtuig richting Boekarest. Dus de volgende keer dat jullie iets van mij horen, ben ik eindelijk op Roemeense bodem en is het avontuurtje begonnen!
Tot gauw!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
